उत्तर - बिन चेहऱ्याची संध्याकाळ या प्रसिद्ध कथेचे लेखक गंगाधर गाडगीळ हे आहेत. गंगाधर गोपाळ गाडगीळ हे मराठी लेखक, अर्थतज्ज्ञ व साहित्यसमीक्षक होते. मराठी साहित्यात कथा या साहित्यप्रकारातील त्यांच्या योगदानामुळे त्यांना 'नवकथेचे अध्वर्यू' असे संबोधले जाते. त्यांनी नवकथेमध्ये नवनिर्मिती घडवून आणली. कथेचे नवे वळण विकसित करण्याचे श्रेय गंगाधर गाडगीळ यांचेकडे जाते. एका मुंगीचे महाभारत या पुस्तकासाठी त्यांना इ.स. १९९६ मध्ये साहित्य अकादमी पुरस्कार मिळाला. अमृत, आठवण, उन्ह आणि पाऊस, काजवा, गुणाकार, नव्या वाटा, पाळणा, बंडू हे त्यांचे काही कथासंग्रह आहेत. Related Concepts: अरविंद विष्णू गोखले हे एक मराठी लघुकथा लेखक होते. हेअर कटिंग सलून’ ही त्यांची पहिली कथा पुण्याच्या सर परशुरामभाऊ महाविद्यालयाच्या नियतकालिकात इ.स. १९३५ मध्ये प्रसिद्ध झाली. त्यांच्या बऱ्याच कथा, नजराणा (१९४४) ते दागिना (१९७२) पर्यंत प्रसिद्ध झालेल्या पंचवीस कथासंग्रहांत समाविष्ट करण्यात आलेल्या आहेत. ‘कातरवेळ ’, ‘मंजुळा’, ‘रिक्ता’, ‘कॅक्टस’, ‘विघ्नहर्ती’ ह्या त्यांच्या काही विशेष उल्लेखनीय कथा होत. गंधवार्ता, गहिरं, गौडबंगाल, चाहूल, देशांतर, माणूस आणि कळस, हे त्यांचे काही कथासंग्रह आहेत. वसंत शंकर कानेटकर हे मराठी नाटककार होते. वसंत कानेटकरांनी हिराबाई पेडणेकर यांच्या जीवनावर कस्तुरीमृग, बाबा आमटे यांच्या जीवनावर वादळ माणसाळतंय, इतिहासाचार्य वि.का. राजवाडे यांच्या जीवनावर विषवृक्षाची छाया आणि महर्षी कर्वे आणि बायो यांच्या जीवनावर हिमालयाची सावली ही नाटके लिहिली. अखेरचा सवाल, अश्रूंची झाली फुले, आकाशमिठी, कधीतरी कोठेतरी, कस्तुरीमृग, गरुडझेप ही काही नाटके लिहिली आहेत. घर, पंख, पोरका, रमाई, तिथे चल राणी ह्या त्यांच्या कादंबऱ्या आहेत. पुरुषोत्तम भास्कर भावे हे मराठी लेखक आणि ज्येष्ठ विचारवंत होते. पु.भा. भावे यांनी १७ कादंबऱ्या, पाच नाटके, १४ लेखसंग्रह आणि दोन प्रवासवर्णने लिहिली आहेत. पद्मिनी, महाराणी, मुक्ती, विषकन्या, स्वामिनी ही त्यांनी लिहिलेली नाटके आहेत. अकुलिना, अडीच अक्षरे, दर्शन, दोन भिंती, मागे वळून, वर्षाव, व्याध ह्या त्यांच्या काही कादंबऱ्या आहेत. परंपरा, प्रतारणा, फुलवा, बंगला, साडी, सार्थक, हिमानी हे त्यांचे काही कथासंग्रह आहेत.