योग्य उत्तर संसदीय पद्धत आहे. स्पष्टीकरण आणि महत्त्वाचे मुद्दे: • संसदीय पद्धत, ज्याला वेस्टमिन्स्टर मॉडेल म्हणूनही ओळखले जाते, दुहेरी कार्यकारिणीच्या अस्तित्वावरून परिभाषित केली जाते: नामधारी कार्यकारी प्रमुख (Nominal Executive) आणि वास्तविक कार्यकारी प्रमुख (Real Executive). • या पद्धतीमध्ये, पंतप्रधान हे वास्तविक कार्यकारी प्रमुख (De-facto प्रमुख) म्हणून काम करतात, जे सरकारच्या वतीने वास्तविक प्रशासकीय आणि राजकीय अधिकारांचा वापर करतात. • राज्यप्रमुख, जसे की भारतातील राष्ट्रपती किंवा ब्रिटनमधील सम्राट, हे नामधारी कार्यकारी प्रमुख (De-jure प्रमुख) म्हणून काम करतात, जे केवळ औपचारिक भूमिका पार पाडतात आणि मंत्रिमंडळाच्या सल्ला व सहाय्याने काम करतात. • पंतप्रधान हे सहसा कायदेमंडळाच्या कनिष्ठ सभागृहात (उदा. भारतातील लोकसभा) बहुमत मिळवणाऱ्या पक्षाचे किंवा आघाडीचे नेते असतात. • या पद्धतीचे एक मुख्य वैशिष्ट्य म्हणजे सामूहिक जबाबदारी (Collective Responsibility), जिथे कार्यपालिका तिच्या सर्व कृत्यांसाठी थेट कायदेमंडळाला जबाबदार असते. पूरक माहिती: • अध्यक्षीय पद्धत (Presidential system): • राष्ट्रपती हे राष्ट्रप्रमुख आणि शासनप्रमुख दोन्ही म्हणून काम करतात, ज्यामुळे एकाच व्यक्तीमध्ये वास्तविक सत्ता केंद्रित होते. • कार्यपालिका कायदेमंडळाला जबाबदार नसते आणि अविश्वास प्रस्तावाद्वारे त्यांना पदावरून हटवले जाऊ शकत नाही, ज्यामुळे त्यांचा निश्चित कार्यकाळ सुनिश्चित होतो (उदा. युनायटेड स्टेट्स). • एकात्मिक पद्धत (Unitary system): • सर्व प्रशासकीय अधिकार हे केंद्र सरकारच्या हातात एकवटलेले असतात. • प्रादेशिक सरकारे केवळ केंद्राच्या मर्जीने अस्तित्वात असतात आणि त्यांना सोपवलेल्या अधिकारांचा वापर करतात (उदा. युनायटेड किंगडम, फ्रांस). • संघराज्य पद्धत (Federal system): • केंद्रीय प्राधिकरण आणि राज्ये किंवा प्रांतांसारख्या घटक घटकांमध्ये अधिकारांच्या घटनात्मक विभाजनाद्वारे ही पद्धत वैशिष्ट्यीकृत आहे. • विविध स्तरांतील सरकारांमधील वाद सोडवण्यासाठी लिखित संविधान आणि स्वतंत्र न्यायव्यवस्था असणे आवश्यक आहे (उदा. कॅनडा, भारत).