ध्वनी श्रवणक्षमतेची न्यूनतम मर्यादा हा योग्य पर्याय आहे. स्पष्टीकरण: • श्रवणीय श्रेणीतील आवाजाला श्राव्य ध्वनी म्हणतात. • श्राव्य या विशेषणाचा अर्थ श्रवणीय आवाजाशी किंवा ध्वनी लहरींच्या गतीशी संबंधित आहे. जर एखादी गोष्ट ध्वनीच्या वेगापेक्षा जास्त वेगाने गेली, तर ती एक ध्वनिलहरी निर्माण करते, एक अभिघात तरंग ज्याचा स्फोटासारखा आवाज होतो. • ध्वनीची किमान श्रवणीय वारंवारता म्हणजे ध्वनी श्रवणक्षमतेची न्यूनतम मर्यादा. • श्रवणीय वारंवारता श्रेणी 20Hz ते 20KHz आहे. पूरक माहिती: • अवश्राव्य ध्वनी • अवश्राव्य तरंग हा एक तरंग आहे जो ध्वनीच्या वेगापेक्षा हळू प्रवास करतो आणि स्वनातीत तरंग वेगाने प्रवास करतो. व्याख्येनुसार, ध्वनी लहरी ध्वनीच्या वेगाने प्रवास करते जी ती ज्या माध्यमाद्वारे प्रवास करत आहे त्यानुसार बदलते. • वारंवारता 20Hz पेक्षा कमी असते. • ही मानवी कानाला कळू शकत नाही. त्यांनाअवस्वनिक कंपन म्हणूनही ओळखले जाते. • श्राव्यातीत ध्वनी • ध्वनीला लागू केलेला "श्राव्यातीत" हा शब्द श्रवणीय ध्वनीच्या वारंवारतेच्या वरच्या कोणत्याही गोष्टीला सूचित करतो आणि त्यात साधारणपणे 20,000 Hz पेक्षा जास्त काहीही समाविष्ट असते. वैद्यकीय निदान अल्ट्रासाऊंड स्कॅनसाठी वापरल्या जाणार्‍या फ्रिक्वेन्सी 10 MHz आणि त्यापुढील असतात. • वटवाघूळे संचारासाठी श्राव्यातीत ध्वनी वापरतात. • 20-100kHz श्रेणीतील आवाज सामान्यतः वटवाघुळ, डॉल्फिन आणि इतर काही प्रजातींद्वारे संप्रेषण आणि संचारासाठी वापरले जातात.